Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

«Κάθε έγκλημα που δεν ερευνήθηκε ανοίγει τον δρόμο για ένα νέο έγκλημα»


Αυτή είναι η ουσία της τοποθέτησης του "Αλτάν Αχμέτ", σχετικά με την ανάγκη αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Μια σοβαρή, επιστημονική και κριτική προσέγγιση του τουρκικού παρελθόντος που αναζητά μια διαφορετική πορεία για τη δημοκρατία στο γειτονικό κράτος. Μια τοποθέτηση που κρατά αποστάσεις από τον σύγχρονο απεχθή αυταρχισμό της πολιτισμένης Ευρώπης, που έχοντας βάλει τα δικά της, ασύγκριτα εγκλήματα, κάτω από το χαλάκι, ποινικοποιεί τη διαφορετικότητα -της σκέψης, της πράξης και της έκφρασης- με πρόφαση "τον ανθρωπισμό της".
Οι απεμπλουτισμένες βόμβες της Ε.Ε. που δολοφονούσαν στα Βαλκάνια για «ανθρωπιστικούς λόγους», για την εισαγωγή της δημοκρατίας και ενάντια στην τρομοκρατία σε Ιράκ-Αφγανιστάν, για απελευθερωτικούς σκοπούς» στη Λιβύη, βρίσκουν τη συνέχεια τους στο γαλλικό καπιταλιστικό κράτος, που διεξάγει ένα ιδιότυπο πόλεμο με το Ισλάμ. Η προπαγάνδα πάει χέρι χέρι με την χειραγώγηση, αλλά και την ανάγκη να ανέβουν τα λιμνάζοντα ποσοστά δημοφιλίας του Σαρκοζί, αποτέλεσμα των σκληρών ταξικών μέτρων. Ταυτόχρονα, οι ευρωπαϊκές αστικές κυβερνήσεις απαιτούν «εθνική ενότητα», ενώ νέα τείχη ορθώνουν μεταξύ του κόσμου της εργασίας, που διχάζεται ανάλογα τη φυλή-χρώμα-θρήσκευμα. Νέοι «φόβοι» καλλιεργούνται, καθώς τα αστικά καθεστώτα εξουσίας απαιτούν αυταρχικότερα μέτρα διασφάλισης της «Ασφάλειας», καταργώντας και τα τελευταία ψήγματα κοινωνικών ελευθεριών. Ένας νέος γύρος λοιπόν του κοινωνικού αγώνα διεξάγεται στην καρδιά της Ευρώπης, με πρωταγωνιστές αστούς πολιτικούς σαν τον Σαρκοζί, προνομιακό πεδίο για την Ακροδεξιά, που καταλήγει στην σφαγή εκατοντάδων παιδιών από τον τρελό ακροδεξιό Μπρέιβικ στη Νορβηγία και εν ψυχρώ φόνους μεταναστών στην Ιταλία, ενώ στην Ελλάδα, οι φασιστικές Λέσχες Εφέδρων και οι συμμορίες δολοφόνων της Χρυσής Αυγής, με την κάλυψη των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΜΜΕ οργανώνουν πογκρόμ κατά των μεταναστών.
Αυτή είναι η κατάληξη της καπιταλιστικής ιμπεριαλιστικής  Ευρωπαϊκής Ένωσης που καταγγέλλει τον μουσουλμανικό φονταμενταλισμό, αλλά ολοένα συχνότερα προβάλλει τον χριστιανικό της χαρακτήρα, ωραιοποιώντας τα χριστιανικά φονταμενταλιστικά χαρακτηριστικά της.  Βλέπεις, οι νέες σταυροφορίες του ευρωπαϊκού καπιταλιστικού κόσμου, κατά του κόσμου της εργασίας εντός και εκτός των ευρωπαϊκών συνόρων, πρέπει να έχουν τον Σταυρό δίπλα στο Ευρώ!
Η ξεκάθαρη όμως θέση του  "Αλτάν Αχμέτ" στέκει απέναντι στην κυβέρνηση Ερντογάν και συνολικά στο τουρκικό αστικό σύστημα εξουσίας. Αποκαλύπτοντας τις βαθύτερες και σημαντικότατες διεργασίες που συντελούνται στην τουρκική κοινωνία. Υπενθυμίζουμε ότι πρόσφατα ο σοσιαλιστής βουλευτής Ερτουγρούλ Κιουρκτσού έφερε την τουρκική εισβολή στο προσκήνιο της τουρκικής επικαιρότητας."Δεν ξέρουμε πώς να αποσύρουμε τον στρατό μας από τη νήσο. Ο λαός της Κύπρου δεν επιθυμεί τον τουρκικό στρατό στη νήσο. Αλλάξτε τη στάση σας". Με αυτή την ιστορική τοποθέτηση ο σοσιαλιστής βουλευτής Ερτουγρούλ Κιουρκτσού έφερε για πρώτη φορά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο στο προσκήνιο της τουρκικής επικαιρότητας, τοποθετούμενος από το βήμα της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας, στα πλαίσια των συζητήσεων για τον νέο προϋπολογισμό.
Ας δώσουμε όμως το λόγο στον Αχμέτ Αλτάν:
Το Γαλλικό Κοινοβούλιο με 50 βουλευτές που συγκεντρώθηκαν απαγόρευσαν "την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων".
Η Τουρκία χοροπήδησε.
Όπως ο Νασρεντίν Χότζας έψαχνε στον δρόμο αυτό που είχε χάσει στον στάβλο, έτσι και εμείς προτιμάμε να θυμώνουμε με την Γαλλία, διότι αυτό είναι πιο εύκολο.
Δεν καθόμαστε να ερευνήσουμε το τι έγινε το 1915. Οι ηγέτες του "Ένωση και Πρόοδος" και ιδιαίτερα ο Ενβέρ Πασάς που έστησε φιγουρατζίδικες σχέσεις με τους Γερμανούς που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούνε ως "προδοσία προς την πατρίδα", ήταν από τους ανθρώπους που εύκολα έκαναν δολοφονίες.
Σκότωσαν Αρμένιους, γυναίκες, μωρά και γέρους σκότωσαν.
Κανείς δεν υπάρχει εξ όσων ξέρω που να λέει ότι "δεν σκοτώσαμε", αλλά αντ' αυτού λένε πως "οι Αρμένιοι πέθαναν καθοδόν για εξορία" ή ότι "κι εκείνοι σκότωσαν μουσουλμάνους".
Βέβαια πέρα από το ότι ήταν Αρμένιοι, τι σχέση είχαν με τις συμμορίες που σκότωναν μουσουλμάνους στα ρωσικά σύνορα, η γυναίκα στην Προύσα, ο γέρος στην Μαλάτια και το παιδί στα Άδανα που τα σκότωσαν ;
Και επιτέλους τι είδους "ταξίδι εξορίας" ήταν αυτό που καθοδόν του πέθαναν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα ;
Αρνούμενοι τις αμαρτίες των μελών του "Ένωση και Πρόοδος" είναι σαν να τις στηρίζουμε και να γινόμαστε μέτοχοι σε δολοφονίες.
Αφήστε να λένε ότι θέλουν οι Γάλλοι, το σημαντικό είναι για ποιο λόγο εσείς γίνεστε συνένοχοι στα εγκλήματα των μελών του "Ένωση και Πρόοδος";
Εάν υιοθετείτε την άποψη τους πως "οι δολοφονίες είναι φιλοπατρία", τότε μήπως θα στηρίξετε και τις υπόλοιπες δολοφονίες που έγιναν με την ίδια λογική ;
Η ίδια νοοτροπία έβαλε να σκοτώσουν τον Αλή Σουκρού Μπέι, η ίδια νοοτροπία κρέμασε τον Ισκιλιπλί Ατίφ Χότζα, η ίδια νοοτροπία έπνιξε χιλιάδες άτομα στο Ντέρσιμ με χημικά αέρια, η ίδια σκότωσε τον Σείχη Σαίντ, η ίδια έκανε τα στρατιωτικά πραξικοπήματα, και η ίδια έστειλε στην αγχόνη τον Ντενίζ και τους συντρόφους του.
Σε όλα αυτά θα είστε συνένοχοι ;
Μπροστά μας υπάρχουν οι δολοφονίες του Σουσουρλούκ. Υπάρχει η Εργκενέκον. Υπάρχει η JITEM. Υπάρχουν τα πυρπολημένα τρεις χιλιάδες χωριά, υπάρχουν οι χιλιάδες δολοφονηθέντες στους δρόμους Κούρδοι. Ποιανής άραγε νοοτροπίας αποτέλεσμα είναι νομίζετε αυτά ;
Εάν είχε αποδοθεί λογαριασμός για τα γεγονότα του 1915, και αν τους ενόχους δεν τους είχε δικάσει το δικαστήριο των Οθωμανών αλλά Δικαστήριο της Δημοκρατίας στην Άγκυρα, τότε και οι μετέπειτα σφαγές και δολοφονίες δεν θα γινόταν.
Αλλά δεν μπορέσαμε να ιδρύσουμε μια τέτοια δημοκρατία.
Γυρίσαμε την πλάτη στις παλιές αμαρτίες και διαπράξαμε νέες.
Κάθε αμαρτία που δεν ερευνήθηκε ανοίγει τον δρόμο για μια νέα, κάθε έγκλημα που δεν ερευνήθηκε ανοίγει τον δρόμο για ένα νέο έγκλημα. Ήδη άνοιξε. Εάν είναι να ιδρύσουμε μια νέα Τουρκία, είμαστε υποχρεωμένοι να αντιμετωπίσουμε τις αλήθειες του παρελθόντος.

Ποιος είναι όμως ο "Αλτάν Αχμέτ"
Ο Αχμέτ Αλτάν γεννήθηκε το 1950. Αποφοίτησε από τη Σχολή Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του καριέρα πολύ νέος ως ρεπόρτερ και αργότερα διετέλεσε διευθυντής εφημερίδας. Το 1990 διέκοψε την αρθρογραφία και ασχολήθηκε με την παραγωγή τηλεοπτικών προγραμμάτων. Το 1995 καταδικάστηκε για το συγγραφικό του έργο σε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ μηνών.
Το πρώτο του μυθιστόρημα Τέσσερις Εποχές Φθινόπωρο εκδόθηκε το 1982. Με το επόμενο βιβλίο του, Ίχνη στο Νερό, που κυκλοφόρησε το 1985, ο Αλτάν κατηγορήθηκε ότι προσέβαλε τη δημόσια αιδώ και με δικαστική απόφαση αποσύρθηκε από την κυκλοφορία. Το 1991 εκδόθηκε το τρίτο του μυθιστόρημα με τίτλο Ιστορία της Μοναξιάς και ακολούθησαν τα Επικίνδυνα Παραμύθια (1996), που έκανε ρεκόρ πωλήσεων, και Του Έρωτα και της Αμαρτίας (1998), που έκανε 33 εκδόσεις τον πρώτο χρόνο. Έγραψε επίσης και δύο δοκίμια: «Τραγούδια του Μεσονυχτίου» και «Πρωινά Πουλιά στο Λυκόφως». Το μυθιστόρημα Του Έρωτα και της Αμαρτίας αποτελεί σταθμό στη συγγραφική δραστηριότητα του Αχμέτ Αλτάν. Προσεγγίζει την επίσημη ιστορία από μια
διαφορετική οπτική γωνία, υπογραμμίζοντας τον ανθρώπινο παράγοντα.
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437
Diktiospartakos.blogspot.com










Δεν υπάρχουν σχόλια:

πόσοι μας διάβασαν: