Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Στα σχολεία μειώνεται η γνώση, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί αλλά δεν μειώνονται οι ώρες διδασκαλίας των Θρησκευτικών


Οι περικοπές, η κοινωνία δούλων πάνε χέρι χέρι με τον Ανορθολογισμό, την Χειραγώγηση και Καθυπόταξη
ΩΡΙΜΟ ΑΙΤΗΜΑ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΘΡΗΚΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ
Η είδηση είναι ενδεικτική των σχεδιασμών της μνημονιακής και ταξικής κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της κοινωνίας που οικοδομούν:
Καμία αλλαγή δεν πρόκειται να συμβεί στη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία, σύμφωνα με ενημέρωση που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος προς τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. «Η διδασκαλία, η διδακτέα ύλη και οι ώρες του μαθήματος, σύμφωνα με το ωρολόγιο πρόγραμμα θα παραμείνουν ως έχουν» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ανακοινωθέν της Ι.Συνόδου αργά σήμερα το βράδυ. Ο Αρχιεπίσκοπος είπε στους συνοδικούς Μητροπολίτες πως τον ενημέρωσε προσωπικά ο υπουργός Παιδείας.

Για να διαμορφώσουμε μια συνολικότερη εικόνα των αλλαγών που δρομολογούνται και των ιεραρχήσεων που θέτει το αστικό κράτος και η Εκκλησία αναδημοσιεύουμε δύο πολύ ενδιαφέροντα κείμενα:

Διώχνουν τα παιδιά από το σχολείο της εκπαιδευτικής συντάκτριας, Πικίας Στεφανάκου

Με τη διαδικασία του επείγοντος φέρνει η κυβέρνηση στη Βουλή το νομοσχέδιο για το νέο Γενικό και Τεχνολογικό Λύκειο, το οποίο θα εφαρμόσει από φέτος, καθώς, όπως ομολογεί στην Έκθεση Αξιολόγησης Συνεπειών Ρυθμίσεων, το θεωρεί εργαλείο «για την εξοικονόμηση πόρων του κρατικού προϋπολογισμού». Κι αυτό επειδή, όπως αναφέρεται στην ίδια έκθεση, επιτυγχάνεται ο εξορθολογισμός του ωρολόγιου προγράμματος (προφανώς από λάθος αναφέρεται ως ανορθολογισμός) και η διαχείριση του προσωπικού.
Στόχος της κυβέρνησης είναι η θεσμοθέτηση ενός φθηνού Λυκείου με λιγότερους εκπαιδευτικούς, που θα διατίθενται σε διάφορα σχολεία προκειμένου να συμπληρώνουν ωράριο, μέχρι να κριθούν πλεονάζοντες και να δουν την πόρτα εξόδου, καθώς πολύ σύντομα το νέο σχολείο θα... ξεμείνει από παιδιά. Το νομοσχέδιο, που για αντιπερισπασμό κατατέθηκε χθες το απόγευμα, φτιάχνει ένα Λύκειο για ακόμα πιο λίγους σε σχέση με το αρχικό σχέδιο, αφού η ολιγοήμερη διαβούλευση έφερε σκληρότερες ρυθμίσεις για την προαγωγή και την απόλυση των μαθητών.
Εξεταστικό κέντρο. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, οι μαθητές θα εξετάζονται σε πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε 39 μαθήματα (14 στην Α' Λυκείου, 17 στη Β' Λυκείου και 8 στη Γ' Λυκείου). Στη συνέχεια και αφού λάβουν απολυτήριο θα προσέρχονται σε πανελλαδικές εξετάσεις σε 4 μαθήματα. Δηλαδή, σύνολο εξεταζόμενων μαθημάτων 43.
Οι εξετάσεις θα είναι σαφώς δυσκολότερες, αφού το 50% της εξεταστέας ύλης για την προαγωγή και την απόλυση των μαθητών θα λαμβάνεται υποχρεωτικά από τράπεζα θεμάτων. Στα θέματα αυτά θα διαγωνίζονται όλοι οι μαθητές, ανεξάρτητα από το αν φοιτούν στο Λύκειο Περάματος και προσέρχονται στις εξετάσεις χωρίς την επιπλέον προετοιμασία ή αν φοιτούν στο πανάκριβο ιδιωτικό και έχουν προσλάβει στρατιές «ιδιαιτεράδων».
Πιο δύσκολη η προαγωγή. Το τρίτο χτύπημα που δίνεται στους μαθητές, ειδικά των «πίσω» θρανίων, είναι ότι δυσκολεύει η προαγωγή και η απόλυσή τους, επειδή εισάγονται σκληρότατες ρυθμίσεις για το ποιοι μαθητές θεωρούνται προακτέοι και ποιοι μένουν στην ίδια τάξη. Πρώτον, ανεβαίνει από το 9,5 στο 10 ο μέσος όρος που απαιτείται για να προαχθεί ο μαθητής στην επόμενη τάξη.
Δεύτερη προϋπόθεση είναι να έχει τουλάχιστον 10 στα Μαθηματικά και στη Νέα Ελληνικά και τουλάχιστον 8 σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. Δεδομένου ότι στη Γ' Λυκείου δεν διδάσκονται τα Μαθηματικά ως μάθημα γενικής παιδείας, οι μαθητές για να λάβουν απολυτήριο θα πρέπει να έχουν 10 στα Νέα Ελληνικά και σε κάθε ένα από 3 μαθήματα της επιλεγείσας ομάδας προσανατολισμού και τουλάχιστον 8 σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. Εάν ο μαθητής δεν πληροί και τις δύο προϋποθέσεις, επαναλαμβάνει τη φοίτηση. Όταν δεν πληροί τη δεύτερη προϋπόθεση, παραπέμπεται σε επανεξέταση, χωρίς να διευκρινίζεται ο αριθμός των μαθημάτων στα οποία μπορεί να έχει κάτω από τη βάση.
Μπορεί τα παραπάνω να φαίνονται απλά, αλλά, όπως δείχνει η εμπειρία των πανελλαδικών, η επίτευξη του 10 σε αρκετά μαθήματα, δεν είναι διόλου εύκολη υπόθεση σε πανελλαδικού χαρακτήρα εξετάσεις. Μία ματιά στους πίνακες με τις βαθμολογικές επιδόσεις των μαθητών μπορεί να το βεβαιώσει. Επομένως οδεύουμε για στρατιές ολόκληρες μαθητών που είτε δεν θα προάγονται είτε θα μπαίνουν στην κατηγορία του μετεξεταστέου, αγωνιώντας για το αν θα πιάσουν το «10» για να περάσουν ή να πάρουν απολυτήριο. Την εποχή Αρσένη, ένας ασύλληπτος αριθμός σχολείων σε όλη την επικράτεια είχαν περισσότερους απορριπτέους από ό,τι προακτέους.
Κατά ένα μεγάλο μέρος οι ρυθμίσεις αυτές επεκτείνονται και στο Επαγγελματικό Λύκειο, κάτι που δεν υπήρχε στο αρχικό σχέδιο. Και μάλιστα για την πιο αδύνατη ομάδα μαθητών καταργεί και τον θεσμό των μετεξεταστέων. Αναλυτικότερα το νομοσχέδιο προβλέπει πανελλαδικού τύπου εξετάσεις με τα μισά θέματα από τράπεζα, σε όλα τα μαθήματα γενικής παιδείας και στις τρεις τάξεις. Απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή των μαθητών είναι η επίτευξη βαθμολογίας τουλάχιστον 10. Όταν ο μαθητής δεν πληροί την προϋπόθεση αυτή, επαναλαμβάνει τη φοίτηση!

Σε συνθήκες βαθιάς κρίσης και ανέχειας, η κυβέρνηση προωθεί ένα Λύκειο -Γενικό ή Τεχνολογικό, δεν έχει σημασία- που απογοητεύει και διώχνει τους μαθητές. Είναι σαφές ότι η επιλογή που κάνουν είναι να μειώσουν τον αριθμό των μαθητών στη λυκειακή βαθμίδα και διά αυτής της μείωσης να απαλλαγούν και από ένα μεγάλο μέρος των εκπαιδευτικών. Άλλωστε έχει ήδη διατυπωθεί ο στόχος για τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού Λυκείου που θα λειτουργεί στην έδρα κάθε νομού για εκείνους τους μαθητές που μπορούν να σηκώσουν ψυχολογικά και οικονομικά τον άθλο της φοίτησης και απόλυσης από το Λύκειο.
Άτυπες μορφές κατάρτισης. Από το νομοσχέδιο γίνεται σαφές ότι, μετά την υποχρεωτική γυμνασιακή εκπαίδευση, θέλουν να κατευθύνουν χιλιάδες μαθητές σε άτυπες μορφές κατάρτισης, που λειτουργούν έξω από το τυπικό εκπαιδευτικό σύστημα, π.χ. σε Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΕΚ). Χαρακτηριστικό της πρόθεσης αυτής είναι το γεγονός ότι το νομοσχέδιο καταργεί όλες τις ΕΠΑΣ (περίπου 102), οι οποίες ήταν μέρος του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος και εγγράφονταν σε αυτές απόφοιτοι του Γυμνασίου. Το ποιοι ευνοούνται απ' αυτές τις ρυθμίσεις είναι γνωστό.
Το νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον χώρο της μη τυπικής εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Υπενθυμίζεται ότι με το νομοσχέδιο προσμετρώνται οι βαθμοί όλων των τάξεων του Λυκείου για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με διαφορετικό συντελεστή. Ως έχει παρέμεινε η ρύθμιση ότι τα γραπτά των μαθητών στις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις θα βαθμολογούνται από τον οικείο καθηγητή. Η ρύθμιση αυτή ανοίγει πόρτες και παράθυρα για συναλλαγές και πιέσεις, υπονομεύοντας το αδιάβλητο της βαθμολόγησης, ειδικά μετά τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών οι οποίοι υπηρετούν σε ιδιωτικά σχολεία.
Παράλληλα ο καθορισμός της εξεταστέας ύλης στις πανελλαδικές εξετάσεις φεύγει από τα χέρια του υπουργείου Παιδείας και περνάει στην αρμοδιότητα του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων που συγκροτείται με το νομοσχέδιο. Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, θα υπάρχει πλέον θεματικός προσδιορισμός της ύλης, κάτι που ακυρώνει το σχολικό εγχειρίδιο, ενώ δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η ύλη να αφορά όλες τις τάξεις του Λυκείου.
Τέλος, το νομοσχέδιο καθιερώνει, προς ευχαρίστηση των εργοδοτών, τον θεσμό της εννεάμηνης μαθητείας, ως τέταρτο προαιρετικό έτος. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα της κυβέρνησης, το νομοσχέδιο θα εισαχθεί τη Δευτέρα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, την Πέμπτη θα περάσει από δεύτερη ανάγνωση και μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου θα έχει ψηφιστεί. Δεδομένου όμως ότι τα σχολεία ανοίγουν στις 11, θα προβλεφθεί η ισχύς του νέου Λυκείου να είναι από την ημέρα ψήφισής του και όχι από την ημέρα δημοσίευσής του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως!     ΠΗΓΗ: Εφημερίδα  Η ΑΥΓΗ
Το «νέο Λύκειο» είναι λύκειο για λίγους
Ένα νέο εργαλείο για την ικανοποίηση των μνημονιακών υποχρεώσεων φαίνεται να βρήκε η κυβέρνηση στον χώρο της Παιδείας. Δεξαμενή δωρεάν εργατικών χεριών χωρίς δικαίωμα ελπίδας σε ένα καλύτερο αύριο. Δεξαμενή σωρείας καθηγητών χωρίς εκπαιδευτικό αντικείμενο που ατενίζουν την κινητικότητα. «Ένα λύκειο μόνο για έχοντες την δυνατότητα», όπως αποφαίνεται στο tvxs.gr και ο δημοσιογράφος Χρήστος Κάτσικας. Του Νίκου Μίχου

Το σχέδιο για το νέο λύκειο και τις πανελλήνιες εξετάσεις, που θα παρουσιαστεί για δημόσια διαβούλευση την Παρασκευή, περιλαμβάνει αλλαγές όπως μείωση των εξεταζόμενων μαθημάτων, ουσιαστικά την καθιέρωση εθνικών εξετάσεων και στις τρεις χρονιές του Λυκείου, προαιρετική μαθητεία για τους μαθητές των ΕΠΑΛ σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ. Εφόσον ψηφιστεί θα τεθεί σε εφαρμογή από το σχολικό έτος που θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο.

Μείωση της Παιδείας
«Το νέο λύκειο και το νέο τεχνικό λύκειο εάν ξύσουμε τις αλλαγές που γίνονται - και τις βλέπουμε πανομοιότυπες τα 20 τελευταία χρόνια αναπνέοντας ακόμη τα αποκαΐδια τους - λέει ένα πράγμα: λύκειο για λιγότερους. Αριστοκρατικό λύκειο. Λύκειο που στέλνει ένα μήνυμα: Υπό αυτές τις συνθήκες όποιος δεν έχει τις μορφωτικές, κοινωνικές και οικονομικές προδιαγαρφές από το σπίτι καλύτερα να μην έρθει γιατί θα απογοητευθεί και θα χάσει την τάξη του», σχολιάζει ο Χρ. Κάτσικας.

Ουσιαστικά το νέο λύκειο έχει 4 πανελλήνιες εξετάσεις. Μία στο τέλος κάθε τάξης και μετά την 3η λυκείου άλλη μια πανελλήνια εξέταση για την εισαγωγή σε κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ. «Όσοι ξέρουν το εκπαιδευτικό σύστημα αντιλαμβάνονται πως όταν υπάρχουν 4 κρίσιμες εξεταστικές περίοδοι στις οποίες συμμετέχουν μαθητές από το Πέραμα μέχρι το Κολωνάκι και από την Ορεστειάδα μέχρι τον Έβρο, τότε το 25%-30% αυτών θα αποτύχει και θα συντριβεί ενσωματώνοντας από πολύ νωρίς μια ήττα. Αυτοί είναι κυρίως όσοι δεν έχουν τα οικονομικά εφόδια από το σπίτι», αναφέρει ο δημοσιογράφος.
Αυτό που θέλει το Υπουργείο Παιδείας να πετύχει, σύμφωνα με τον κ. Κάτσικα, είναι ένας στόχος διακηρυγμένος στα κείμενα της ΕΕ και του ΟΟΣΑ που λέει ότι «στην Ελλάδα οι 210.000 μαθητές που φοιτούν στο γενικό λύκειο είναι πάρα πολλοί και να κατέβουν σταδιακά στους μισούς. Δεν υπάρχει λόγος ούτε τόσοι να φοιτούν στο Γενικό Λύκειο ούτε τόσοι να διεκδικούν θέσεις σε πανεπιστημιακές σχολές σε μια περίοδο που το πτυχίο σκοντάφτει στην αγορά εργασίας».
«Δηλαδή η Ε.Ε. και το υπουργείο Παιδείας θεωρούν ότι το οικονομικό στάτους μιας οικογένειας θα πρέπει να αντιστοιχίζεται απόλυτα με το εκπαιδευτικό στάτους του παιδιού. Εάν οι γονείς είναι απολυμένοι δεν μπορεί το παιδί να πάει στο Πανεπιστήμιο. Πρέπει να συντριβεί νωρίς, να ακολουθήσει την οικονομική κατάσταση της οικογένειας», εξηγεί στο tvxs.gr ο Χρήστος Κάτσικας και συμπληρώνει:
«Εάν υπάρχουν πολλοί πτυχιούχοι σε μια κοινωνία ανέργων αυτό αποτελεί βόμβα στα θεμέλια του συστήματος. Αλλά τι κοινωνία είναι αυτή που η πιο σπουδαγμένη γενιά έρχεται αντιμέτωπη με το δίλημμα να φύγει στο εξωτερικό ή να μείνει μέχρι τα 30 με τους γονείς της, γιατί δεν υπάρχει δουλειά για αυτή; Αυτό το ερώτημα μπορεί να γίνει βόμβα σε ένα σύστημα που θέλει την φτώχεια και την ανεργία να διατηρούνται για πολλά χρόνια ακόμη».
-Τι αλλαγές προβλέπονται στα Επαγγελματικά Λύκεια;
Αντί για επαγγελματική εκπαίδευση θα έχουμε ένα άλλο σύστημα. Θα είναι ένα σχολείο που το πρόγραμμά του θα το φτιάχνουν οι επιχειρήσεις οι οποίες θα παίρνουν ως απλήρωτο εργατικό δυναμικό μαθητές μέσω της μαθητείας.
Το σχέδιο λέει στην ουσία στα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων ότι θα παίρνετε μια κατάρτιση και θα πηγαίνετε τις μισές μέρες σε μια επιχείρηση να κάνετε μαθητεία. Μαθητεία σημαίνει για τις επιχειρήσεις απλήρωτη ζωντανή εργασία που θα προσφέρετε από τα άγουρά σας χρόνια.
Είναι δίκαιο ένα παιδί σε αυτή την ηλικία αντί για παιδεία να παίρνει μια κατάρτιση και να οδηγείται με 9 ευρώ την ημέρα για ένα διάστημα Α σε αυτού του είδους την μαθητεία/εργασία; Υπάρχει επιχείρηση που θα κρατήσει εργαζόμενους όταν θα έχει την ευκαιρία για φρέσκο κρέας το οποίο δεν θα πληρώνει δεκάρα χάρη στα προγράμματα του ΕΣΠΑ και θα το ανανεώνει κάθε φορά και θα το έχει στην δούλεψή της;
Έτσι περιγράφουν την επαγγελματική εκπαίδευση στο Υπουργείο Παιδείας. Θα προσφέρουν δωρεάν στις επιχειρήσεις 18ρηδες και θα μπορούν έτσι να γίνουν απολύσεις καθώς οι θέσεις θα καλυφθούν από την μαθητεία. Επίσης, λένε ότι θα συνηθίζουν οι νέοι ότι αυτοί είναι οι όροι εργασίας και οι μισθοί.
Καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση
«Το καλύτερο λίπασμα του φροντιστηρίου είναι οι εξετάσεις. Όσα περισσότερα μαθήματα και εξετάσεις τόσο κερδίζουν τα φροντιστήρια», εξηγεί ο Χρήστος Κάτσικας πιστεύοντας ότι το νέο σύστημα δεν θα μειώσει την λειτουργία των φροντιστηρίων και των ιδιαίτερων μαθημάτων. Αναφέρει μάλιστα ότι όταν το 1999-2000, επί υπουργίας Αρσένη, τα μαθήματα των Πανελληνίων Εξετάσεων είχαν γίνει 14 και στην 2α και στην 3η Λυκείου, τότε τα φροντιστήρια είχαν εκτοξευτεί.
«Η εκπαίδευση θα είναι μόνο για έχοντες. Το ίδιο είναι ένας μαθητής στην Δραπετσώνα που μπορεί να μείνει ένα μήνα χωρίς καθηγητή, το ίδιο ένας του Κολλεγίου Αθηνών; Μπορούν να ανταποκριθούν στα ίδια θέματα;», αναρωτιέται.
Με το νέο σχέδιο για την Παιδεία δημιουργείται ο Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων. Αυτός για τον δημοσιογράφο είναι «μια μεγαλεπίβολη ονομασία. Είναι συνηθισμένο φαινόμενο σε κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια να μετονομάζονται ήδη υπάρχοντες θεσμοί. Τώρα έχουμε την Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων. Το ίδιο θα είναι ο Οργανισμός που θα αποτελείται από καθηγητές και Πανεπιστημιακούς. Αλλά επειδή θα φτιαχτεί και μια τράπεζα θεμάτων είναι πιθανό να υπάρχουν μια σειρά εκπαιδευτικών, όλων των ειδικοτήτων, που θα προσφέρουν θέματα σε αυτή την τράπεζα από όπου θα μπορεί κάποιος να αντλήσει για να εξετάσει τους μαθητές».

Άνοιγμα στην κινητικότητα
«Υπάρχει όμως και ένα άλλο θέμα που αφορά τους καθηγητές», προσθέτει ο κ. Κάτσικας. Αναφέρεται στις αλλαγές που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας στο ωράριο Γυμνασίων και Λυκείων.
«Πριν από 3 ημέρες ακριβώς έγιναν αλλαγές του ωραρίου στο γυμνάσιο. Το Υπουργείο έσβησε το μάθημα της Τεχνολογίας με αποτέλεσμα 1300 τεχνολόγοι καθηγητές να μάθουν ότι δεν έχουν τον Σεπτέμβριο αντικείμενο να διδάξουν. Το ίδιο έγινε και με το μάθημα των καλλιτεχνικών και της μουσικής. Μείωσε επίσης το ωράριο στο μάθημα των νεοελληνικών και της ιστορίας. Όλα αυτά τα πράγματα δημιουργούν ομάδες καθηγητών που θα είναι τα επόμενα θύματα της κινητικότητας, της διαθεσιμότητας και εν τέλει της απόλυσης», εξηγεί, σχολιάζοντας ότι με τις μνημονιακές πολιτικές έχει «φαγωθεί με μια κουταλιά» ότι κατακτήθηκε τον προηγούμενο αιώνα.
- Άρα δεν έχουμε βελτίωση της Παιδείας αλλά μνημονιακή υποχρέωση;
Θα ήταν αφελές να πιστεύει κανείς ότι ο ίδιος αυτός πολιτικός κόσμος που οδηγεί μια χώρα στην λεηλασία φτιάχνει μια όαση την εκπαίδευση. Στα ίδια χνάρια την οδηγεί. 
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Γιατί ο Μεταξάς ΗΤΑΝ φασίστας!

του Γιώργου Μαργαρίτη
Στα πρώτα χρόνια της «μεταπολίτευσης» το αστικό πολιτικό σύστημα που διαδέχθηκε τη χούντα είχε μερικές «κόκκινες γραμμές», τις οποίες και σεβόταν υποδειγματικά. Οι πνευματικές ελίτ του συστήματος καταδίκαζαν μετά βδελυγμίας κάθε «εκτροπή» (δικός τους όρος) του αστικού συστήματος στο παρελθόν προς καταστάσεις δικτατορικές ή φασιστικές. Ας μην ξεχνάμε ότι η νομιμοποιητική και εξωραϊστική βάση του νέου συστήματος ήταν η αντιδικτατορική αντίσταση των αστικών δυνάμεων έστω και αν αυτή συνοψιζόταν στην έκρηξη βομβών ικανών να προκαλέσουν την επέμβαση των Ευρωπαίων κηδεμόνων του Συμβουλίου της Ευρώπης, αποφεύγοντας την «εκτροπή» της λαϊκής εξέγερσης. Σε αυτό το πλαίσιο οι ίδιες αυτές ελίτ δεν παρέλειπαν κάθε Αύγουστο να καταδικάζουν το καθεστώς της «4ης Αυγούστου», τη δικτατορία δηλαδή του Μεταξά – για ειδικούς λόγους (ο Μεταξάς πέθανε το 1941, ο Γεώργιος επέστρεψε στη χώρα το 1946 για να τη σώσει από τον κομμουνισμό…) ξεχνούσαν τον Γεώργιο Β’ Γλύξμπουργκ, καθόλα συνεταίρο του Μεταξά στη δικτατορία.
Αυτά γίνονταν τον παλιό καιρό, όταν η «μεταπολίτευση» ήταν στις δόξες της. Σήμερα πυκνώνουν οι προερχόμενες από την ίδια αστική ελίτ απόψεις περί του αγαθοεργούς ρόλου του Ιωάννη Μεταξά. Μαντεύει κανείς ότι σε λίγο θα γίνει και πρότυπο ο δικτάτορας. Εξωραΐζονται σήμερα γύρω μας οι φυλακίσεις, οι εκτοπίσεις, οι διωγμοί αθώων, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι «προληπτικές συλλήψεις», οι επιθέσεις σε απεργούς, η καταστολή… στο Μεταξά θα κολλήσουμε τώρα!
Σε αυτό το κλίμα στην πολύ γνωστή ιστοσελίδα του Protagon.gr δημοσιεύθηκε, στις 7 Αυγούστου, «επετειακό» σημείωμα του Γιώργου Λυκοκάπη με ενδεικτικό τίτλο «Γιατί ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας». Δεν ήταν γιατί το λέει ο Πάξτον! Η επιστράτευση ενός διάσημου ιστορικού – γνωστή τακτική αυτή – προσδίδει επιστημονικό κύρος σε όποιο ρηχό και ασήμαντο σημείωμα ή άρθρο! Ο Πάξτον λοιπόν φέρεται να λέει (λέει πολλά ο Πάξτον, αυτό το λίγο όμως άρεσε στον σημειογράφο μας…) ότι για να έχουμε φασισμό πρέπει να έχουμε «μαζικό ριζοσπαστικό κόμμα», δηλαδή φασιστικό κίνημα… «Ο Μουσολίνι είχε τους Μελανοχίτωνές του, ο Χίτλερ τα Τάγματα εφόδου», λέει – εννοεί τα παραστρατιωτικά σώματα που είχε το φασιστικό και το ναζιστικό κόμμα στην Ιταλία και τη Γερμανία αντίστοιχα. Ο Μεταξάς, διαπιστώνει, δεν είχε τέτοια, άρα δεν ήταν φασίστας! Παρεμπιπτόντως, ο σημειογράφος δε χάνει την ευκαιρία να ψέξει τη μαρξιστική αριστερά που στην περίπτωση αυτή (όπως παντού και πάντα – υπονοεί) δεν κατάλαβε τίποτα! Δεν κατάλαβε δηλαδή ότι τα φασιστικο-ναζιστικά κόμματα έχουν «ισχυρή λαϊκή στήριξη». Θα μπορούσε να σημειώσει κανείς ότι η «ισχυρή λαϊκή στήριξη» δε βοήθησε τον Χίτλερ να κερδίσει εκλογές στις οποίες κανόνισε να κατέβει μόνος του απαγορεύοντας καθετί που βρισκόταν αριστερά της δεξιάς. Θα βοηθούσε εξαιρετικά τον όποιο σημειογράφο να ρίξει μια ματιά στα κείμενα της «μαρξιστικής αριστεράς» που μελετά το φασισμό από τη δεκαετία του 1930 – χωρίς να περιμένει τον Πάξτον!
Εκτός από τον Πάξτον, που φέρεται να βεβαιώνει ότι ο Μεταξάς δεν ήταν φασίστας, έχουμε και τις ίδιες τις αρετές του δικτάτορα που, κατά τον σημειογράφο, οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα. Ο Μεταξάς δεν συμμερίστηκε τον «ακραίο εθνικισμό» των Μουσολίνι και Χίτλερ, δεν είχε σχέση με «στρατιωτικούς τυχοδιωκτισμούς», δεν ήταν ρατσιστής και αγαπούσε ακόμα και τους Εβραίους!!! Επιπλέον, δεν ήταν χαρισματικός (εννοεί όπως ο Μιχαλολιάκος; Αυτό ομολογώ δεν το κατάλαβα!). Είχε δε συνεργάτες όπως ο Κορυζής ή ο Σεφέρης (κατώτερος διπλωματικός υπάλληλος ήταν τότε) – για εύλογους λόγους παραλείπεται ο Μανιαδάκης και άλλοι θαυμάσιοι. Τέλος, φέρεται να έφερε κάποια τάξη στη χώρα: «Συχνά μιλάμε για τον Μεταξά θεωρώντας ότι πριν είχαμε έναν δημοκρατικό παράδεισο»! Αρα…
Θα μπορούσαμε να μείνουμε στην εύθυμη πλευρά του σημειώματος η οποία κορυφώνεται από την υπολανθάνουσα παραίνεση του αρθρογράφου στη σημερινή ακροδεξιά να πάρει παράδειγμα από τον Μεταξά και όχι από τον Μιχαλολιάκο. Τα αναγραφόμενα όμως και το ψάρεμα σε θολά νερά που υποκρύπτουν υποχρεώνουν σε κάποιες απαντήσεις.
Πρώτον: Ο Μεταξάς ήταν φασίστας. Το πρόβλημά του ήταν ότι στη χώρα που κυβερνούσε δεν ήταν δυνατό να εγκατασταθεί ένα «κλασικό» φασιστικό καθεστώς. Η Ελλάδα βρισκόταν κάτω από τη βρετανική γεωπολιτική κυριαρχία και στο Λονδίνο δε θα ήθελαν να μοιάζει με το μουσολινικό και το χιτλερικό καθεστώς κανένας από τους προστατευόμενους από τη Βρετανία τοπικούς ηγετίσκους. Ο πόλεμος πλησίαζε και δεν υπήρχε καιρός για παρεξηγήσεις. Για το λόγο αυτό ολόκληρα τμήματα της ελληνικής πολιτικής – μεταξύ τους η εξωτερική πολιτική και ο στρατός – ανατέθηκαν απευθείας στο Παλάτι, στον Γεώργιο τον Β’ δηλαδή.
Δεύτερον: Ο Μεταξάς δε συμβιβάστηκε ποτέ με την ιστορική συγκυρία που τον εμπόδιζε να εγκαταστήσει κλασικό φασιστικό καθεστώς στη χώρα του. Διέλυσε τις προηγούμενες ελληνικές φασιστικές οργανώσεις (μεταξύ τους την «Τρία Εψιλον» και τα αιματοβαμμένα τάγματα εφόδου της, τους «Χαλυβδόκρανους») μόνο και μόνο για να δημιουργήσει από την αρχή ένα μαζικό φασιστικό κίνημα που θα του επέτρεπε να έχει το πάνω χέρι στη «συγκυβέρνηση» με τον Γεώργιο Β’. Πρόκειται για την ΕΟΝ – την Εθνική Οργάνωση Νεολαίας – η οποία ιδρύθηκε, στελεχώθηκε και οργανώθηκε στη βάση των πιο σκληρών φασιστικών νεολαιίστικων οργανώσεων. Το «όραμά» της ήταν ο Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός (το Τρίτο Ράιχ σε ελληνική εκτέλεση) που θα ήταν χιλιόχρονος (όπως και το κατά τον Γκαίμπελς Ράιχ!). Οι στολές, η εκπαίδευση της ΕΟΝ ήταν παραστρατιωτικές και το πρόσχημα για την κατεπείγουσα δημιουργία της ήταν η ανάγκη προάσπισης του ελληνικού πολιτισμού απέναντι στην κομμουνιστική επιθετικότητα που μόλις είχε εκδηλωθεί στην Ισπανία (τον Ιούλη του 1936 έγινε το πραξικόπημα των εθνικιστών στρατηγών ενάντια στη δημοκρατική κυβέρνηση της Ισπανίας και ξεκίνησε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος).
Τρίτον: Το σημείωμα του κ. Λυκοκάπη συνοδεύεται από μία φωτογραφία που μπορεί να δημιουργήσει παρεξηγήσεις. Ο Μεταξάς βρίσκεται ανάμεσα σε στελέχη του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου – πολιτικά, στρατιωτικά, παραστρατιωτικά – που όλοι τους χαιρετούν ναζιστικά. Προς Θεού δεν είναι αυτό που φαίνεται! Στον κατά τον κ. Λυκοκάπη Μεταξά «όποιος Ελληνας πιστεύει στον Χίτλερ (…) είναι κακόπιστος». Αρα αποκλείεται οι συνέλληνες του Μεταξά στην φωτογραφία να μιμούνται Γερμανούς ναζί. Μάλλον υψώνουν το χέρι για να κρύψουν τον ήλιο που τους εμποδίζει να ατενίσουν το χιλιόχρονο μέλλον του Τρίτου Ελληνικού Πολιτισμού…. Αμ πώς!!!
ΠΗΓΗ: Ριζοσπάστης

πόσοι μας διάβασαν: